15.01.2014

( 399 ) Cienie

 
z f.b.
Za ścianą - cienie układają wizerunki mgieł w przestworzach marzeń, próśb, tęsknot i westchnień. 
Czara - wypełniona po brzegi niedosytem spełnienia - ukrywa chwile spokoju.  
Pobłażliwe uśmiechy, rechotania i manipulacje międzyludzkie - wyciągają do przodu swoje prawdziwe JA. 
Staram się być poza tym wszystkim. 
Wtulam się w siebie i miłość, którą odczuwam. 
Szurnięta. 
Jednak w takt niosącej mnie muzyki z serca, potrafię okiełzać nastrój z poprzednich chwil. 
Niektórym ludzikom jest tak łatwo być znów w stanie błogosławionym. 
Jedno dzieciątko, drugie :) - trzecie w drodze :D ...
 A ja ??? 
Nadal uwijam się między nadzieją, miesiączką, rozczarowaniem i próbą akceptacji, że pozostała tylko szansa przez in vitro. 
Mężuś odczuwa mój strach, ja - zgasić chcę ten strach iluzjami z pozytywnych wyników tych, którym się udało. 
Czy w oczekiwaniu na nasze wymarzone maleństwo, muszę przejść przez to groteskowe scenarium ??? 
Nasze pragnienie bycia rodzicami jest czymś naturalnym i oczywistym. 
Po to ludzie się kochają, by być i żyć dla siebie i swoich pokoleń. 
Jednak brak możliwości życia z własnymi dziećmi i ten wielki niedosyt pragnienia ich kochania - wyolbrzymia, zakłóca perspektywę, odwraca hierarchię wartości, wyjaławia kolory, łączy emocje wzniosłe i prozaiczne, miesza tragizm z komizmem - poddusza.
Szczęścia nie znajduje się na ulicach.
Pajacykowaty uśmiech dziecka nie jest tragicznym zapomnieniem. Kolebką, jego Tarczą są chwile, w których zamknąć można czas przyrównany do całego życia. 

2 komentarze:

  1. Jest nadzieja, wiara i miłość ...Marzenia się spełniają, naprawdę :)

    OdpowiedzUsuń